Wie kan koning Rico van de troon stoten?

0
1102
Oscar Davila schrijft maandelijks een column voor mmaplanet.nl

Rico Verhoeven is absoluut de koning van dit moment. Na zijn achtste succesvolle verdediging van zijn kampioenschap in GLORY kunnen we stellen dat hij het gezicht is van het zwaargewicht kickboksen.

Zijn sympathieke voorkomen heeft hem ook geholpen om naast het vechten te verschijnen in films, series en reclames. Hij is doorgebroken als BN’er en met meer dan een miljoen kijkers kunnen we veilig stellen: The King of Kickboxing is succesvol.

Ondanks de serieuze en boze blik die hij opzet vlak voor een gevecht, het beeld dat we van de vechter hebben, is hij het tegenovergestelde; een lieve reus. Zijn karakter kwam zaterdag echt naar voren in zijn speech na het gevecht met Guto Inocente. Het was de ontlading. Als hij ervoor had gekozen om in het Nederlands te speechen had hij waarschijnlijk meer woorden gebruikt. Maar het was duidelijk dat hij zijn dankbaarheid naar het publiek wilde uiten.

Zonder enige aanleiding maakt hij ook nog op lichte wijze een politiek statement. De essentie van zijn boodschap is dat als we met mensen van verschillende komaf kunnen genieten, dan moeten we ook samen kunnen leven en liefde voor elkaar hebben. Het klinkt naïef en oprecht. Iets wat juist daardoor heel mooi is.

Iemand vroeg hem destijds in de aanloop van zijn gevecht tegen Jamal Ben Saddik of hij dit zag als een gevecht tussen Nederland tegen Marokko. De kampioen wees dit direct af. Hij wilde absoluut niet in verband worden gebracht met nationalistische en/of racistische gedachten.

Rico Verhoeven is een kampioen. Een vechter, maar lijkt in alle opzichten ook de ideale schoonzoon. Hij komt goed over op de buis en het feit dat hij niet onaantrekkelijk is werkt natuurlijk ook in zijn voordeel.

Maar, er is altijd een maar. Er is toch iets wat ontbreekt in zijn carrière. Op dit moment is dat een tegenstander die hem echt het vuur aan de schenen legt. Amerikanen spreken vaak over een ‘rivalry’.

De spanning stijgt als er een vechter is waar een kampioen een sterke rivaliteit mee heeft. Iemand waar hij misschien een keer van verliest en later zijn titel van terugwint. Meestal werkt dit door in de media. Verhoeven zal zich waarschijnlijk niet schuldig gaan maken aan ‘trash talk’, maar als hij een tegenstander heeft die dat wel doet, en veel aandacht krijgt, dan verhoogt dat absoluut de spanning.

Als de vechters elkaar uiteindelijk treffen in bijvoorbeeld een derde gevecht, dan zit iedereen op het puntje van de stoel; waarschijnlijk om te zien hoe de kampioen korte metten maakt met zijn nemesis, zoals men dat ook deed voor Muhammad Ali en Joe Frazier in de Thrilla in Manila.

Dit is eigenlijk het enige wat ontbreekt in de prachtige carrière van Rico Verhoeven tot nu toe. Ik herinner mij de K1-toernooien van weleer. Als de absolute top de ring betrad voelde ik de spanning in mijn buik; alsof ik zelf op het punt stond te moeten incasseren. De concurrentie was zo sterk dat iedereen het onderste uit de kan haalde om te presteren.

Op dit moment is die ene concurrent er nog niet. De enige twee vechters die op dit moment verandering daarin kunnen brengen zijn Badr Hari en Jamal Ben Saddik. Hari heeft zijn populariteit al mee. Mocht hij terugkeren op niveau en met regelmaat vechten dan kan dat wel eens interessant gaan worden.

Ben Saddik wist in hun vorige treffen Verhoeven goed te raken en heeft al een overtuigende zege op de kampioen op zijn cv. Als zijn gezondheid het toelaat en hij zich verder ontwikkelt kan hier ook iets moois ontstaan. De tijd zal het leren.

Ik gun de Brabander en de fans zo’n rivaliteit. Want als hij als winnaar uit zo’n concurrentiestrijd komt, kan geen diehard fan zijn heerschappij, in ieder geval niet van deze periode, meer ontkennen.