UFC Fight Night 75: Resultaten en discussie

0
712
Foto: FOX Sports
Foto: FOX Sports
Foto: FOX Sports

GO BIG! Dat is het motto die voor de laatste drie maanden aangehouden zullen worden van dit UFC-jaar. En twee vechters die dit kunnen beamen zijn zwaargewichten Josh Barnett en Roy Nelson, die UFC Fight Night 75 in het Japanse Saitama zullen afsluiten. Spektakel wordt verwacht als de twee zware jongens de kooi in zullen stappen. Nederlandse kijkers zullen met een speciale aandacht letten op het gevecht ervoor als Gegard Mousasi het opneemt tegen Uriah Hall. Niet alleen vecht Mousasi voor het eerst sinds juli 2011 in het land van de rijzende zon, maar ook omdat tegenstander Hall erg onvoorspelbaar is en bijna precies het tegenovergestelde van oorspronkelijke tegenstander Roan Carneiro. Het zal niet het belangrijkste evenement worden van deze periode, maar dit zal waarschijnlijk zorgen voor een leuk avondje MMA op het hoogste niveau.

Prelims op UFC Fight Pass
Het officiële UFC-debuut van Roger Zapata opent UFC Fight Night 75. Tegenstander is Japanner Shinsho Anzai, die direct een grondgevecht wil aangaan. Anzai is erg agressief als het gaat om takedowns doen, maar makkelijk verdedigen doet Zapata de pogingen wel. Anzai doet namelijk erg weinig om zijn plannen te verbergen. Helaas resulteert dit in een vervelend gevecht tegen de kooi waar de één het been niet wil loslaten terwijl de ander met zijn rug tegen de kooi wil vechten in het midden van de kooi. In de kleine oplevingen die Zapata krijgt kan hij kleine schade doen, maar de pogingen om een takedown te doen door Anzai domineren het gevecht. Het gevecht stopt abrupt in het begin van de derde ronde. Zapata krijgt wat ruimte en als hij een stoot uitdeelt, schreeuwt hij van pijn. Hij houdt zijn hand vast en maakt zich klein, waardoor de scheidsrechter het gevecht stopt. Dit tot grote frustratie van Zapata, die al weet wat er gaat gebeuren: de dokter stopt het gevecht vanwege de handblessure.

Kajan Johnson heeft een groot voordeel in spanwijdte en vanaf het begin van het gevecht maakt hij hier goed gebruik van tegen Naoyuki Kotani. De Canadees heeft niet veel tijd nodig om het initiatief te pakken en hij oogt comfortabel en op z’n gemak. Kotani verdedigt alleen en cirkelt grotendeels weg van zijn tegenstander, die het hem moeilijk maakt door stoten en trappen af te wisselen. Johnson is ook sneller waardoor hij de aanvallen van Kotani makkelijk ontwijkt. Om toch nog iets aanvallends te doen probeert Kotani paar keer een takedown te doen, maar Johnson doorziet deze eenvoudig. In de tweede ronde kan Johnson het ook meerdere malen afmaken met zijn stoten, alleen Kotani houdt vol om de derde ronde te halen. Daarin lukt het de Japanner om takedowns te scoren en een bovenop te komen, maar Johnson komt nooit echt in gevaar. Het blijft bij een paar aanvallen naar het been, die de Canadees nooit in paniek brengen. Kotani vecht de volle vijftien minuten, maar de scorekaarten van de jury zijn erg geflatteerd: 2x 29-28, 1x 30-27. Johnson was één of twee klassen beter.

Yusuke Kasuya begint als een razende tegen Nick Hein en de Japanner maakt het zijn tegenstander direct lastig door naar voren te komen en stoten te gooien. Na anderhalve minuut weet Hein hier hardhandig een einde aan te maken door in de clinch een rechterknie hard tegen de Kasuya’s kruis te gooien. Meerdere minuten gaan voorbij voordat de Japanner verder kan en Hein komt er vanaf met een waarschuwing. Hierna is Kasuya minder explosief, maar weet hij wel de eerste ronde te winnen door accurater stoten te gooien en naar voren te komen. In de tweede ronde verandert dit. Kasuya is nog steeds agressiever en zet constant druk, maar Hein is accurater en ontwijkt vele stoten. Daar tegenover staat dat hij met meer precisie gooit. Toch wordt het gevecht niet heel interessant. Er zijn weinig hoogtepunten en je krijgt nooit het gevoel dat het gevecht voortijdig gestopt zal worden. Dit geldt ook voor de derde ronde, die veel weg heeft van de tweede. Kasuya varieert nog wel met beentrappen en een takedown in de slotminuut, maar Hein weet zich er makkelijk doorheen te werken en staat gelijk weer op als hij met zijn rug op de grond ligt. Wat ook frustreert zijn de vele handjes die de twee elkaar geven tijdens het gevecht. Ga toch eens vechten man. Dan is de kans groter dat de jury niet bij het gelijkopgaande gevecht betrokken hoeft te worden. Toch moeten ze dat wel en ze beslissen dat Hein wint. Vreemd genoeg is hij op papier even dominant als Kajan Johnson in het vorige gevecht.

Tot slot, Li Jingliang tegen Keita Nakamura. Na twintig seconden is hier al meer actie dan in het vorige gevecht want Nakamura vloert zijn tegenstander direct met een harde stoot. De Japanner volgt zijn tegenstander naar de grond, waar het vooral een strijd om positie wordt ipv. schade. Jingliang houdt stevig vast en Nakamura kan weinig doen vanuit full guard, waardoor het saai wordt. Vier minuten houdt Jingliang zijn tegenstander vast en de eerste ronde lijkt met een sisser af te lopen, tot de scheidsrechter beide vechters weer laat staan. In die korte tijd op de voeten wordt het gevecht wel weer even interessant en dit zetten de twee door in het begin van de tweede ronde. Staand is het leuk wat de twee laten zien en vooral Jingliang jaagt op de knock-out. Hij is agressief, varieert met zijn stoten en maakt het Nakamura daarmee erg lastig. Even lijkt het er zelfs op dat Jingliang het zelfs kan afmaken als zijn tegenstander na vele stoten omvalt, maar zijn ground-and-pound is niet overtuigend genoeg om Nakamura te stoppen. Zou Nakamura nog kunnen herstellen? Hij zet alles op alles om een grondgevecht te forceren, maar in het begin is het weer Jingliang die het initiatief heeft. Hij is weer agressief met stoten en hij doet zelfs een takedown op de Japanner. Maar dit blijkt een fout te zijn. Nakamura kan opzitten en als hij zich omhoog werkt, springt hij direct op de rug van Jingliang. De Japanner gaat direct voor een verwurging en hij krijgt dan ook zijn arm onder de kin van Jingliang. Jingliang blijft staan maar zit in de problemen en moet afkloppen voordat hij zijn bewustzijn verliest. Dit lukt hem niet en hij valt op zijn gezicht, waarna de scheidsrechter het gevecht stopt. Krankzinnig gevecht.

Main Card:
Mizuto Hirota vs. Teruto Ishihara
De main card trapt af met de finale van Road to UFC: Japan tussen Mizuto Hirota (die al twee keer in de UFC heeft gevochten) en de opvallende Teruto Ishihara. Hirota wil druk zetten en komt constant naar voren en dat is geen probleem voor Ishihara. De jongere vechter is explosiever en scoort vanaf het begin met enkele stoten en trappen. Hij blijft uit het bereik van Hirota en kan op die manier twee keer zijn tegenstander in de eerste ronde vloeren zonder resultaat. Halverwege het gevecht verandert dit. Hirota blijft druk houden waardoor Ishihara afremt. Hij gaat twijfelen over aanvallen en Hirota kan hem tegen het canvas krijgen. Het wordt een gevecht van twee helften waarin Hirota op gang komt als Ishihara langzaam wegebt. Het komt in dat soort gevallen altijd neer hoe de jury de tweede ronde scoort. De derde is duidelijk voor Hirota, terwijl de eerste een prooi is voor Ishihara. Die kunnen er niet uitkomen: één scoort het voor Hirota, de ander voor Ishihara en de derde… Die beoordeelt de tweede ronde 10-10. Gelijkspel. In de finale. Erg onverwacht op z’n zachtst gezegd. Achteraf wordt bekendgemaakt dat beide vechters een ‘winnaarscontract met zes cijfers’ krijgen bij de UFC.
Mizuto Hirota en Teruto Ishihara eindigt in gelijkspel (29-28, 28-29, 29-29)

Katsunori Kikuno vs. Diego Brandao
De onorthodoxe Katsunori Kikuno weet wat hij moet doen: de storm in de eerste ronde bevaren. Na tien seconden krijgt hij een tegenvaller, want Brandao vloert hem met een wilde zwaai met zijn rechtervuist. Hierna blijft de Braziliaan druk houden en rechtervuisten gooien. Op de grond, als Kikuno weer wil opstaan en daarna vanuit de clinch. Het begin van het einde komt al na twintig seconden als Brandao een knie tegen de kin van Kikuno raakt en hem vervolgens omver gooit. Kikuno is gevloerd, Brandao ken opnieuw geen genade en raakt een paar harde rechterstoten om het gevecht te beslissen. Pure dominantie.
Diego Brandao verslaat Katsunori Kikuno via technische knock-out, 0:28 in de eerste ronde

Takeya Mizugaki vs. George Roop
Veteranen Takeya Mizugaki en George Roop vechten een vervelend gevecht. Roop wil het gevecht in de clinch tegen de kooi uitvechten en gebruikt zijn lengte goed om constant in die positie te komen. Mizugaki wil dat, uiteraard, niet en is vooral bezig met Roop van zich afwerken en kan niet in zijn spel komen. Hij wil in het midden van de kooi vechten en stoten gooien en krijgt daar een paar kansen voor als hij Roop weer van zich weet af te werken. De Japanner is ook beter op dat gebied. Dit gebeurt drie ronden lang; Roop duwt Mizugaki tegen de kooi, weinig actie en de Japanner kan genoeg doen om de Amerikaan van zich af te werken om weer stoten te gooien tot hij weer tegen de kooi gewerkt wordt. Serieuze schade wordt er niet uitgedeeld en na het gevecht wordt Mizugaki door de jury als winnaar uitgeroepen.
Takeya Mizugaki verslaat George Roop via unaniem besluit (3x 29-28)

Kyoji Horiguchi vs. Chico Camus
De eerste ronde tussen Horiguchi en Camus is erg vervelend. De intentie is duidelijk van beide om te blijven staan, maar raken kunnen beide vechters niet echt. Veel missers en combinaties worden amper gebruikt aangezien na de eerste stoot de ander al weg is gesprongen. Horiguchi en Camus zijn te snel om echt geraakt te worden. Na de eerste ronde verandert dat. Horiguchi blijft snel op z’n voeten en kan nu wel uit de verf komen met zijn stoten. De Japanner raakt Camus een paar keer goed in de tweede ronde, waardoor de Amerikaan een paar sneeën oploopt. Het is duidelijk dat de jongere vechter in dit geval beter is en Horiguchi zingt het gevecht uit voor een mooie overwinning na zijn eerste verliespartij.
Kyoji Horiguchi verslaat Chico Camus via unaniem besluit (3x 30-27)

Gegard Mousasi vs. Uriah Hall
Mousasi maakte er geen geheim van dat hij weer in Japan wilde vechten en krijgt deze kans tegen Uriah Hall. De Nederlander is na vijftien seconden al in full guard en hij heeft geen intentie om in de eerste ronde te staan met ‘Primetime’. Hij verplaatst zich makkelijk van posities in de eerste minuten, maar Hall verdedigt ook goed om Mousasi in zijn guard te houden. Even kan de Amerikaan gevaarlijk worden met een beenklem en een stijlvolle armklem, maar Mousasi blijft kalm verdedigt deze allebei adequaat om weer bovenop te komen. In de laatste minuut kan de Leidenaar ook op Halls rug komen en bijna een verwurging doen, maar Hall verdedigt ook goed. In de tweede ronde kan Hall niet beter terugkomen. Na zeven seconden staat hij tegenover Mousasi en springt hij op om een trap uit de draai te doen. De heil van zijn voet raakt precies en Mousasi is zwaar aangeslagen. Hall rent naar Mousasi om in te komen met een knie en de Nederlander gaat neer. De scheidsrechter twijfelt om direct in te grijpen maar wacht af, terwijl Hall stoten blijft gooien. Mousasi verweer zich nog even, maar de scheidsrechter maakt er op tijd een einde aan. Wow! Hall met een enorme overwinning als de eerste vechter die Mousasi verslaat via knock-out.
Uriah Hall verslaat Gegard Mousasi via technische knock-out, 0:25 in de tweede ronde

Josh Barnett vs. Roy Nelson
De grote jongens sluiten UFC Fight Night 75 af. Ze tasten elkaar in de eerste minuut af waarna Nelson iets onkarakteristiek doet: hij gaat voor een takedown en krijgt deze ook. Normaal wil ‘Big Country’ het juist staand oplossen met zijn legendarische rechterstoot, maar ditmaal kiest hij ervoor om de zwaargewichtkampioen van Metamoris op zijn rug te leggen. Tweemaal doet hij dit in de ronde: één keer is er te weinig actie en de andere keer in het slot van de ronde waarna er ook niet zoveel noemenswaardig op de grond gebeurt. Barnett wil vooral in de clinch vechten en vanaf daar stoten en knieën gooien. Los van de kooi is het een interessant gevecht. Nelson gooit met een hoger volume dan normaal en leunt niet alleen op zijn mokerslag, maar Barnett gooit met een nog hoger volume en raakt ook meer stoten. Naarmate het gevecht vordert verandert dit beeld. Nelson is halverwege de derde ronde vermoeid en Barnett is ook niet meer de friste. Nelson blijft takedowns doen maar scoort niet. Hierdoor duwt hij ‘The Warmaster’ vaak tegen de kooi, waar de scheidsrechter ze uit elkaar moet halen of er een gevecht om positie ontstaat. Barnett is wel fitter en blijft stoten en trappen gooien, vooral in de vorm van opstoten en trappen naar het midrif. Het gevecht bereikt uiteindelijk de tijdslimiet en de jury wijst Josh Barnett uiteindelijk aan als de terechte winnaar.
Josh Barnett verslaat Roy Nelson via unaniem besluit (2x 48-47, 1x 50-45)

De volledige resultaten:
Main Card:
Josh Barnett verslaat Roy Nelson via unaniem besluit (2x 48-47, 1x 50-45)
Uriah Hall verslaat Gegard Mousasi via technische knock-out in de tweede ronde
Kyoji Horiguchi verslaat Chico Camus via unaniem besluit (3x 30-27)
Takeya Mizugaki verslaat George Roop via unaniem besluit (3x 29-28)
Diego Brandao verslaat Katsunori Kikuno via technische knock-out in de eerste ronde
Mizuto Hirota en Teruto Ishihara eindigt in gelijkspel (29-28, 28-29, 29-29)

Prelims op UFC Fight Pass:
Keita Nakamura verslaat Li Jingliang via submission (rear-naked choke) in de derde ronde
Nick Hein verslaat Yusuke Kasuya via unaniem besluit (2x 29-28, 1x 30-27)
Kajan Johnson verslaat Naoyuki Kotani via unaniem besluit (2x 29-28, 1x 30-27)
Shinsho Anzai verslaat Roger Zapata via technische knock-out in de derde ronde

Samengevat:
UFC Fight Night 75 was niet zo interessant. Op papier zagen de gevechten er goed uit, maar het kon de potentie die het had niet eruit halen. De jury moest vaak aan te pas komen om de winnaar aan te wijzen na vervelende gevechten. Opnieuw een gevecht uit de serie TUF die niet zo goed was; de zoveelste in een lange lijst. Daarnaast brachten George Roop, Takeya Mizugaki, Nick Hein en Yusuke Kasuya weinig vuurwerk mee. Dit mag niets van het optreden van Uriah Hall worden afgenomen. Hij vocht met weinig voorbereiding tegen veteraan Gegard Mousasi en won, na een moeilijke eerste ronde, op spectaculaire wijze met een zijn trap. Om op te springen en Mousasi te raken met een trap moet je van goede huizen komen. Iedereen wist dat Hall een groot talent was en dat hij de potentie had om dit te doen en helaas voor ons Nederlander deed hij dit tegen een landgenoot. Daarnaast was Diego Brandao ook kort maar krachtig en goed voor een bonus van 50.000 dollar.

Bonus awards goed voor 50.000 dollar:
Performances of the Night: Uriah Hall, Diego Brandao, Josh Barnett & Keita Nakamura
Fight of the Night: Geen