TUF 22 Finale: Resultaten en discussie

0
1032
Foto: Gary A. Vasquez-USA TODAY Sports
Foto: Gary A. Vasquez-USA TODAY Sports
Foto: Gary A. Vasquez-USA TODAY Sports

Voordat UFC 194 plaatsvindt is er nog een tussendoortje met de TUF 22 Finale. Hoewel, tussendoortje, er staan hele goede gevechten geplant! Frankie Edgar-Chad Mendes is een hele waardige main event, Edson Barboza-Tony Ferguson voorspelt niet anders dan vuurwerk en Joe Lauzon zit nooit in saaie gevecht, net zoals tegenstander Evan Dunham. Plus: een nieuwe TUF-winnaar in Artem Lobov of Ryan Hall, allebei op hun eigen manier vechters met een hoge entertainmentwaarde. Het belooft een heel goed opwarmertje te worden voor de aankomende knaller, laten we hopen dat het ook de beloftes waar kan maken.

Prelims op UFC Fight Pass:
Twee TUF 22-deelnemers beginnen de finale in Chris Gruetzemacher en Abner Lloveras. Gruetzemacher wil het gevecht direct tegen de kooi hebben, zoals bijna elke TUF-vechter doet, maar Lloveras weet hier goed mee om te gaan door constant afstand te maken voor stoten en trappen. Toch weet Gruetzemacher zijn spel op te dwingen. Hij zet constant voorwaartse druk en vecht zich door de grapple-pogingen van Llovveras heen. Zelfs als hij naar de grond gaat dankzij een moeizame takedown, weet hij zich direct weer omhoog te werken. Om punten te scoren gooit veel beentrappen, maar dichtbij afmaken komt hij niet. Lloveras komt nog dichterbij met verwurpogingen, maar in serieus gevaar komt Gruetzemacher ook nooit. Een duidelijke overwinning voor Gritzmacher.

In de eerste ronde van het gevecht tussen Joby Sanchez en Geane Herrera is Sanchez de initiatiefnemer. De Jackson-Winkeljohn-vechter is erg bewegelijk en stalkt Herrera met stoten en mobiliteit. Constant weet hij zijn stoten te plaatsen zonder schade terug te krijgen van Herrera. Hierdoor moet Herrera aanpassingen maken in de tweede en dat doet hij goed. Hij countert effectief en kan een goede trap plaatsen die Sanchez op scherp zet. Sanchez gooit na die trap met een lager volume en ook is hij niet meer zo bewegelijk als eerst, waardoor hij kwetsbaarder wordt voor aanvallen van Herrera. In dezelfde ronde nog profiteert Herrera optimaal van zijn aangerichte schade. Als Sanchez inkomt voor een stotencombinatie, countert Herrera met twee linkerstoten en vloert hij zijn tegenstander. Ground-and-pound volgt om het gevecht te stoppen.

Mike Pierce vecht voor het eerst sinds na een lange afwezigheid. De Amerikaan vocht voor het laatst toen Rousimar Palhares hem een beenfractuur gaf. Hierna had Pierce ook ander blessureleed, maar nu mag hij na 26 maanden weer terugkeren. Hij krijgt een moeilijke test in Ryan LaFlare. De vechter van de Blackzilians is een stuk groter (15 centimeter) en veel fitter. Pierce kan met een enkele stoot het gevecht beeeindigen, maar LaFlare geeft hem daar simpelweg geen kans voor. Pierce wordt constant bezig gehouden met stoten en trappen naar zowel hoofd als lichaam. LaFlare zorgt ervoor dat Pierce moet verdedigen en naar achter moet. Daarbij komt dat Pierce niet het voetenwerk heeft om ongeschonden weg te cirkelen. LaFlare wint de drie ronden simpelweg op variatie en een hoog volume. Wel is er nog angstzweet in de slotronde als Pierce nog een paar mokerslagen kan uitdelen. Als de ronde nog een halve minuut langer duurde spraken we mogelijk over de comeback van het jaar, maar LaFlare houdt wankelend vol en wint via de jury.

Gabriel Gonzaga staat bekend om zijn korte gevechten en kracht. De Braziliaan won nog nooit met hulp van de jury en er is altijd een moment van gevaar in de lucht met hem in de kooi. Altijd alert zijn dus en in de eerste ronde blijven de harde stoten uit bij hem en zijn tegenstander Konstantin Erokhin. De zwaargewichten kijken elkaar vooral aan en de Rus deelt een paar speldenprikjes uit. ‘Napao’ wint de ronde waarschijnlijk met een late takedown en zijn eigen tikjes (relatief gezien dan). Er is hier geen sprake van respect voor elkaars kracht, maar van te veel respect om het ook ergens op te laten lijken. Erokhin gooit niet meer dan twee jabs achter elkaar en Gonzaga wacht te veel af met enkele trappen naar het lichaam en enkele stoten. Tijdens en na de tweede ronde luidt er ook een fluitconcert. In de derde ronde doet de Braziliaan een overtuigende takedown. Hij komt in half guard en verplaatst zich naar mount om harde stoten uit te delen. Via de kooi weet de Rus zich uit de benarde situatie te werken, maar uiteindelijk doet hij er niets meer om de ronde te winnen. Hierdoor verloopt de tijdslimiet en wint Gonzaga voor het eerst via de jury.

Main Card:
Julian Erosa vs. Marcin Wrzosek
Twee TUF-deelnemers mogen ook de main card en dat doen zij zoals veel TUF-vechters: tegen de kooi. De eerste ronde is meer kooiduwen dan vechten en levert een lastig te scoren gevecht op. In de tweede ronde is het meer werk op de voeten en daarin heeft Wrzosek de overhand. Ook krijgt de Pool een paar takedowns om goede punten te scoren en de tweede ronde te winnen. In de derde ronde is Erosa erg agressief en gooit hij harde aanvallen. Hij wil drastisch een voortijdig forceren, vecht erg agressief en scoort ook met takedowns, een verwurging en twee springende knieën. Wrzosek blijft overeind, maar vecht juist minder fel in de laatste ronde en verliest daardoor het gevecht. Erosa wint via een flinterdun besluit.
Julian Erosa verslaat Marcin Wrzosek via verdeeld besluit (2x 29-28, 1x 28-29)

Tatsuya Kawajiri vs. Jason Knight
Jason Knight heeft weinig voorbereidingstijd gehad voor Japanse legende Tatsuya Kawajiri, maar kenners weten dat hij geen makkelijk gevecht is. Dit blijkt wel in het begin als Kawajiri hem gelijk naar de grond werkt, maar zich door een goede triangle moet werken. Zodra de Japanner zich hier ook uit heeft gewerkt, scoort hij de rest van de resterende ronde goede punten met ellebogen en stoten. Knight maakt erg veel gebruik van de rubber guard en laat zijn vertrouwen erin zien als hij in de tweede ronde in guard springt. Hij blijft het de Japanner moeilijk maken vanaf zijn rug en scoort ook zo zijn eigen punten met ellebogen. Hierdoor besluit Kawajiri om bij het tweede grondgevecht van de tweede ronde, nadat de vechters moeten opstaan van scheidsrechter John McCarthy, om in half guard te werken. Later verschuift hij ook naar side control en mount, maar veel schade deelt hij niet uit. In de derde ronde zet ‘The Crusher’ zijn grondaanvallen door. Hij gooit Knight meerdere malen op de grond en ontwijkt, net zoals in de tweede ronde, de rubber guard door vanuit half guard en andere posities te werken.
Tatsuya Kawajiri verslaat Jason Knight via unaniem besluit (3x 30-27)

Evan Dunham vs. Joe Lauzon
In veel aspecten zijn Dunham en Lauzon hetzelfde: goede BJJ, agressief op de voeten en altijd leuk om te zien. Dunham laat in dit echter gevecht zien dat hij overal iets beter is dan zijn tegenstander. Hij heeft betere verdediging, gooit met een hoger volume en raakt ook met een beter percentage. Na iets meer dan twee ronden heeft hij meer dan drie keer zoveel aanvallen gedaan en moet Lauzon het afmaken. Maar Dunham weet zijn niveau vijftien minuten vast te houden en laat ‘J-Lau’ bloeden. Hij gooit dan ook nooit met enkele stoten, maar alleen puur met combinaties en deze hebben effect. Lauzon probeert er nog een paar keer een grondgevecht van te maken, maar Dunham ontwijkt deze makkelijk en doet ook zijn eigen takedowns om te laten zien dat hij ook op dat aspect beter is. Een duidelijke overwinning via de scorekaarten van de jury.
Evan Dunham verslaat Joe Lauzon via unaniem besluit (2x 30-26, 1x 30-27)

Edson Barboza vs. Tony Ferguson
Een interessant op lichtgewicht volgt. Ferguson opent direct fel en Barboza antwoordt terug op dezelfde wijze. Na dertig seconden rolt Ferguson voor een beenklem en neemt het tempo gelijk af als er een patstelling ontstaat op de grond. Het is een moeilijk te beschrijven positie met Barboza omwikkelt door de benen van Ferguson, maar bovenop liggend op zijn zij. Na een minuut splitsen de twee en daarbij gooit Ferguson een harde trap in het gezicht van Barboza, die nog op de grond is en daardoor een strafpunt aftrek komt voor ‘El Cucuy’. Dit gebeurt allemaal na nog maar negentig seconden en daarna gaat het tempo ook niet omlaag. Ferguson zet constante druk naar voren en Barboza gaat hier goed mee om met zijn stoten en bekende trappen. In de tweede ronde doen de twee er nog een schepje bovenop. Ferguson raakt een scherpe elleboog die Barboza ernstig doet bloeden, terwijl de TUF 13-winnaar zelf ook hevig bloedt. Hierdoor krijgt het gevecht een ruiger randje en lijkt elke stoot op het gezicht meer impact te geven. De kleinere kooi heeft zijn effect en zorgt ervoor dat de twee elkaar niet kunnen ontlopen om schade toe te dienen. Barboza vindt dat hij wel genoeg schade heeft geleden en besluit om een takedown te proberen, wat uiteindelijk een grote fout blijkt. Ferguson vangt dit direct op, probeert een verwurging en kan in de positie komen voor zijn favoriete verwurging: de D’arce Choke. Met zijn lange armen laat hij Barboza afkloppen. Wat een gevecht.
Tony Ferguson verslaat Edson Barboza via submission (D’arce Choke), 2:54 in de tweede ronde

Artem Lobov vs. Ryan Hall
Kort trainden ze met elkaar in aanloop naar deze datum, maar vanwege omstandigheden werd dit de verassende finale van TUF 22. Hall en Lobov hebben een totaal andere aanpak, waardoor dit een interessant gevecht is. De Amerikaan is degene die in de eerste ronde zijn wil oplegt. Via een rol naar de benen kan hij bovenop Lobov komen en op knappe wijze in positie naar de rug gaan voor een rear-naked choke, waardoor Lobov na veertig seconden diep in de penarie zit. Hij zit de verwurging uit tot Hall uiteindelijk loslaat, maar heeft de Amerikaan vervolgens nog steeds op zijn rug voor de rest van de ronde. Daar deelt Hall veel stoten uit tot de ronde eindigt. Lobov is gewaarschuwd en mag misschien wel van geluk spreken dat hij nog vecht. Hij gooit in de ronde die volgt niet zo vrijuit als normaal en denkt vooral aan het blokkeren van Hall, die gewoon zijn plan doorzet. De Amerikaan is alleen niet zo succesvol als daarvoor met Lobov die veel takedowns ontwijkt en hij heeft meerdere pogingen nodig om daadwerkelijk gevaarlijk te worden. In de slotminuut komt er een strijd om beenklemmen waarin Hall gevaarlijk wordt, maar Lobov verdedigt goed en haalt de derde ronde. Staand maakt de Russische-Ier zich nergens druk om. Hij houdt zijn handen bij zijn zij en komt nog steeds agressief naar voren zoals hij tijdens TUF 22 drie knock-outs scoorde. Maar op de grond moet hij alle hens aan dek. Na een minuut kan Hall weer in een goede positie rollen en zich vanuit full guard, via een beenklem opwerken naar de rug van Lobov. Erg actief worden beide vechters dan niet meer. Hall klemt zich 2,5 minuut op de rug van Lobov, die z’n best doet om de Amerikaan van zijn rug te krijgen. Hall gooit nog een paar stoten voor punten en wint het gevecht.
Ryan Hall verslaat Artem Lobov via unaniem besluit (2x 30-26, 1x 30-27) en kroont zich tot TUF 22-winnaar

Frankie Edgar vs. Chad Mendes
Het beste niet-titelgevecht op vedergewicht ooit? Dat is vooraf een aardige beschrijving voor Frankie Edgar vs. Chad Mendes. De twee vechten in de main event van de TUF 22 Finale en de winnaar zal met veel interesse naar de main event van morgen kijken. De twee krijgen vijf ronden om te beslissen wie dat wordt, maar hebben aan één genoeg. Mendes opent met sterke beentrappen om de buitengewoon fit uitziende Edgar af te remmen. ‘The Answer’ begint als vertrouwd met snelle bokscombinaties, veel beweging en goed voetenwerk aan het gevecht. Halverwege de ronde wordt Edgar iets agressiever als Mendes zijn vierde harde beentrap plaatst. Hij jaagt ‘Money’ op, die in het midden van de kooi een harde rechterstoot wil gooien. Deze mist, mede door een rechterstoot van Edgar, en vervolgens countert Edgar met een bliksemsnelle linkerhoek die Mendes vloert. ‘Money’ is direct buiten westen en Edgar wint. Zonder al te veel schade op te lopen mag hij eerste rij zitten om McGregor-Aldo te gaan kijken.
Frankie Edgar verslaat Chad Mendes via knock-out, 2:28 in de eerste ronde

De volledige resultaten:
Main Card:
Frankie Edgar verslaat Chad Mendes via knock-out, 2:28 in de eerste ronde
Ryan Hall verslaat Artem Lobov via unaniem besluit (2x 30-26, 1x 30-27) en kroont zich tot TUF 22-winnaar
Tony Ferguson verslaat Edson Barboza via submission (D’arce Choke), 2:54 in de tweede ronde
Evan Dunham verslaat Joe Lauzon via unaniem besluit (2x 30-26, 1x 30-27)
Tatsuya Kawajiri verslaat Jason Knight via unaniem besluit (3x 30-27)
Julian Erosa verslaat Marcin Wrzosek via verdeeld besluit (2x 92-82, 1x 28-29)

Prelims op UFC Fight Pass:
Gabriel Gonzaga verslaat Konstantin Erokhin via unaniem besluit (2x 30-27, 1x 30-28)
Ryan LaFlare verslaat Mike Pierce via unaniem besluit (2x 29-28, 1x 30-27)
Guenne Herrera verslaat Joby Sanchez via technische knock-out, 4:28 in de tweede ronde
Chris Gruetzemacher verslaat Abner Lloveras via unaniem besluit (3x 29-28)

Samengevat:
Geef mij mijn popcorn en laat UFC 194 maar starten, want de TUF 22 Finale heeft mij klaargestoomd. Om precies te zijn, Ferguson-Barboza en Edgar-Mendes hebben mij klaargestoomd, want over het algemeen was de TUF 22 Finale niet zo bijzonder. Zelf Gabriel Gonzaga kon er in de kleine kooi niet voor zorgen dat er iemand knock-out ging… Gelukkig wisten drie vechters het evenement te redden: Tony Ferguson, Edson Barboza en Frankie Edgar. Zij krijgen terecht het extra bonusgeld van de UFC voor hun optredens. Barboza-Ferguson was acht minuten chaos en Frankie Edgar wist misschien wel de beste knock-out van de afgelopen maanden in de UFC te scoren met zijn linkerstoot die Mendes deed slapen. Vooral met het titelgevecht van morgen in zicht is dit een interessant resultaat tegen mogelijk de krachtigste stoter van de divisie in Mendes. Edgar heeft zijn laatste vijf gevechten op een rij gewonnen en kan nu geen titelgevecht meer ontzegd worden.

Bonus awards goed voor 50.000 dollar:
Performances of the Night: Frankie Edgar & Tony Ferguson
Fight of the Night: Tony Ferguson vs. Edson Barboza