Mousasi’s bitterzoete vertrek bij de UFC

0
1035
Foto: Josh Hedges/Zuffa LLC via Getty Image

Gegard Mousasi’s vertrek bij de UFC geeft mij een dubbel gevoel. De man die net voormalig kampioen Chris Weidman versloeg en op koers lag voor een UFC-titelgevecht in het middengewicht, laat die kans voor wat het is en verkast met zijn vechtkunsten naar Bellator, waar hij zich presenteert als de nieuwe sheriff.

Oh, wat bitterzoet. Want, inderdaad, Mousasi stapt Bellator binnen als de nieuwe gezaghebber. De voormalig Strikeforce-kampioen behoort ongeacht zijn werkgevers tot de allerbeste vechters in zijn gewichtsklasse en kan zelfs nog een klasse omhoog. Wie Scott Coker ook tegen hem in de kooi zet, Mousasi lijkt de favoriet.

Net zoals hij dat vaak was bij de UFC. In zijn twaalf partijen daar, verloor hij er maar drie, waarvan hij er eentje, tegen Uriah Hall, later revancheerde. De andere twee verliespartijen kwamen tegen grootheden Lyoto Machida en Ronaldo Jacare Souza, lastige vechters waar huidig UFC-kampioen Michael Bisping lange tijd voor op de vlucht was.

Diezelfde Bisping had sowieso weinig zin om zijn titel te verdedigen. Iets waar binnen de UFC de laatste tijd vaker sprake van is. Sinds Conor McGregor van een vechter veranderde in een wereldwijd fenomeen is het spel veranderd. Titelgevechten verdienen in de kooi, kampioensgordels verdedigen tegen de top contenders? Vergeet het maar! Een snelle babbel en veel trash talk is waar het de laatste jaren om gaat.

Dat viel ook Mousasi op. “Ik weet het niet”, zei hij tegen de pers. “Het verkoopt. Mensen zijn dom, wat kan ik zeggen. Ze weten niet wie een echte vechter is en wie niet.” Zelf weigerde Mousasi de kant van McGregor op te gaan. Hij liet zijn vuisten spreken in de hoop dat de UFC nog altijd om de sportieve eer ging.

Het bleek ijdele hoop. De UFC draait voornamelijk om geld. In de zucht naar lucratieve ‘money fights’ wist niemand meer hoe je zonder rare capriolen buiten de Octagon nog aan een titelgevecht kon komen. Nou ja, wel aan een interim-titelgevecht natuurlijk. Die geeft de UFC als zoete broodjes weg als er onder fans en vechters te veel wordt gemord. Zo kon het dat vlak voordat bekend werd dat Mousasi zou vertrekken naar Bellator er eindelijk duidelijkheid kwam in de middengewichtdivisie.

Dankzij winst in een zwaar en heroïsch interim-titelgevecht tegen Yoel Romero, verdiende Robert Whittaker een partij om het echte goud tegen Bisping. Eindelijk bewoog de divisie zich weer voorwaarts! Nu kon Mousasi wellicht snel wat plekken stijgen en groeide de kans op die felbegeerde UFC-titel.

Maar de volgende dag blijkt die titel voor de komende jaren buiten bereik als Mousasi zich dus bij de “Bellator familie” van Scott Coker voegt. En ergens is dat jammer. Hij was er zo dichtbij! Mousasi kan Bisping makkelijk hebben, Whittaker ook, maar zeker weten zullen we dat voorlopig niet.

Aan de andere kant. Wie zegt dat Mousasi überhaupt aan de titel had mogen ruiken als hij bij de UFC was gebleven? Bisping zal het inderdaad opnemen tegen Whittaker, maar wanneer? Whittaker heeft net een oorlog achter de rug en moet herstellen en ook Bisping herstelt nog van een blessure. Sowieso gooien blessures veelvuldig roet in het eten. Kortom: Er zijn veel zekerheden in het leven maar een UFC-titelgevecht hoort niet in dat rijtje thuis.

Dat weet Mousasi als geen ander. Hij laat de chaos en onzekerheid van de UFC nu achter voor de kansen bij Bellator, een organisatie die groeit en zijn vechters met respect behandeld. En vooral een organisatie die vechters meer financiële mogelijkheden en grotere cheques biedt.

Wat dat betreft is deze overstap een zoete. Een vechter als Mousasi verdient het niet om aan het lijntje te worden gehouden door een organisatie die vechters behandelt als weggooiproducten. Als ze zo doorgaan is Bellator-goud straks veel meer waard dan UFC-goud en is er niets bitters meer aan Mousasi’s overstap.