Jon Jones is terug, hopelijk

0
1208
Oscar Davila schrijft maandelijks een column voor mmaplanet.nl

Jon Jones wist op het nippertje in 2018 nog een rentree te maken, en hoe. Zijn tegenstander Alexander Gustafsson bleek kansloos. Ja, Jones is terug en lijkt technisch gezien geen stap te hebben gemist.

Hoewel, je kunt ook kijken naar die eerste ronden en concluderen dat hij nog even warm moest draaien. Alle doping-praatjes daargelaten: de vaardigheden van Jones zijn onbetwistbaar. Daar heeft geen picogram turinabol aan bijgedragen.

We kunnen er natuurlijk niet omheen. Jones’ carrière, op z’n minst op dit punt, wordt omgeven door een wolk van verdenking. De meningen variëren van mensen die hem ronduit een valsspeler noemen, tot het andere uiterste: mensen die geloven dat hij nooit iets willens en wetens heeft gebruikt en dat de stof geen bijdrage heeft geleverd aan zijn prestaties.

Wat we zeker weten is dat de stof, en zeker de hoeveelheden, hem geen briljante vechter hebben gemaakt. Dat is onmogelijk. Natuurlijk kan het zijn dat er gevechten zijn geweest dat hij door doping wat meer uithoudingsvermogen of kracht heeft gehad. Maar als doping ervoor zou zorgen dat je de meest geniale vechter wordt, dan was de lijst met kampioenen ellenlang geweest.

Ik volg de stroming van fans en media die zeggen dat testen op doping een andere vorm moet aannemen. Ik geloof dat het goed is om te testen en dat de Octagon niet moet veranderen in het Wilde Westen.

Tegelijkertijd denk ik dat USADA op het verkeerde spoor zit. Er mag kritisch gekeken worden naar de substanties op de WADA-lijst, vooral als het gaat om middelen die geen enkel prestatievoordeel leveren.

Dopinggebruik is niet compleet uit te bannen. De UFC stelde dat doel, maar dat is een utopie. Daardoor zijn we nu in een belachelijke situatie beland waarin er onnodig veel geld, tijd en energie is verspild voor enkele picogrammen turinabol. De titel UFC 232 mag vanaf nu synoniem staan voor de term: ‘te ver doorschieten’.

Dat gezegd hebbende, en ervan uitgaande dat nieuwe controles geen andere substanties vinden, hoop ik voor het belang van MMA dat Bones terug is.

Het meest intrigerende aan Jones is het feit dat je hem eigenlijk tegen iedereen ziet winnen. Anders dan McGregor die aan charisma niet onder doet, integendeel, is Jones op papier favoriet over iedereen; ook in het zwaargewicht, een divisie waar ik hem graag naartoe zie gaan.

Ergens snap ik dat hij na zijn absentie nog even wil blijven ‘hangen’ op 205 pond. Hij heeft net z’n titel terug. Maar tegen wie moet hij daar vechten? Ik wil hem tegen Daniel Cormier zien, maar dat gevecht maakt komt beter tot zijn recht in het zwaargewicht.

DC is daar nu heer en meester en heeft de titel daar afgepakt van Stipe Miocic, die tot dan toe de meest dominante UFC-kampioen in het zwaargewicht was. De inzet is daar het hoogst.

“Daddy is home”, zei Jones na zijn gevecht in gesprek met Joe Rogan. Als dat zo is, kan Cormier beter zijn handschoenen ophangen en hoop ik dat Jones nieuwe uitdagingen aangaat. Stel je voor dat Francis Ngannou wint van Cain Velasquez en laat zien dat hij kan blijven staan, of na een takedown weer kan opstaan. Dan hebben we toch een heel interessante toekomstige partij?

Met Bones terug op reguliere basis heeft de UFC weer een paradepaard en krijgen de fans topnotch MMA. Dat is mijn nieuwjaarswens.

Voor nu kunnen we niets anders dan afwachten. Ik hoop dat Jones tijdens oud en nieuw de booze verruilt voor een fles Jip en Janneke-champagne en de coke voor een glaasje kindercola om ons te behoeden voor een volgend schandaal.