Doping is de nieuwe injury bug: Eén grote teleurstelling

0
968
Foto: Alex Trautwig/Zuffa LLC via Getty Images

De UFC controleert op doping. Je zou zeggen dat dit inmiddels algemeen bekend is, maar aangezien de ene na de andere vechter nog altijd wordt betrapt op gebruik van verboden middelen, is het misschien slim om zo te beginnen.

Het laatste dopinggeval viel gisteravond, toen UFC-middengewicht Lyoto Machida positief testte en van zijn gevecht tegen Dan Henderson op UFC on Fox 19 werd gehaald. De Dragon gebruikte een supplement genaamd 7-Keto, wat DHEA bevat, dat op zijn beurt weer op de antidopinglijst van de USADA staat vermeld als anabool middel.

Machida voegt zich nu bij een steeds langer wordende lijst van (UFC-)vechters die betrapt zijn op doping. Sinds januari 2016 zijn binnen de UFC alleen al vijf andere vechters betrapt, waaronder grote namen als Yoel Romero en Frank Mir. Wie verder teruggaat in de tijd kan nog meer namen (grote en kleine) aan de lijst toevoegen.

Zoals altijd bij dopinggevallen zijn de schuldigen zich van geen kwaad bewust. Iedereen heeft een smoesje klaar. Het meest vermakelijke excuus kwam van Anderson The Spider Silva. Hij kreeg van een vriend uit Thailand een blauw buisje met daarin een vloeibaar goedje wat, volgens Silva en zijn Thaise vriend, goed zou zijn voor zijn seksdrive. Of dat zo is, zijn we nooit echt te weten gekomen, maar wel dat het buisje drostanolone, een verboden anabool steroïde, bevatte.

Toch zijn de meeste excuses niet zo spectaculair. Het ligt meestal aan onbetrouwbare dokters en/of slechte supplementen. Dat alles wordt overgoten met een sausje genaamd “Ik weet van niets!”

Zo ook bij Machida, die in een statement op Facebook zei dat hij niet wist dat een bestanddeel uit zijn supplement op de antidopinglijst stond. Daarom was hij ook eerlijk over zijn gebruik en meldde hij voorafgaand aan het gevecht netjes dat hij 7-Keto gebruikte.

“Ik wist niet dat dit bestanddeel op de lijst met verboden middelen was geplaatst in 2016”, aldus Machida. Dat was ook niet zo, het stond al sinds 2005 op de antidopinglijst van USADA.

Tja, de meeste excuses en smoesjes zijn niet bepaald sterk. Toch blijven vechters ze gebruiken. Waarom? Omdat ze werken. Sowieso helpen ze om hun goede imago bij een deel van de fans intact te houden. Maar er zijn ook zaken waarbij de vechter (deels) gelijk krijgt van USADA.

Yoel Romero, bijvoorbeeld, liet zijn supplement testen en ontdekte dat het verboden middel waarop hij werd betrapt wel in het supplement zat, maar niet op de lijst met ingrediënten stond. Zijn schorsing van 2 jaar werd daarop verkort naar 6 maanden. Een groot verschil voor een vechter van 38 jaar.

Maar voor de goede orde, de UFC controleert dus op doping, op het gebruik van verboden middelen. Ik zeg het nog maar een keer want al deze dopinggevallen zorgen voor grote teleurstelling.

Gevechten waar fans maanden naar uitkijken lopen in de soep als een zondige vechter uitvalt. Wie hoopte de oude legende Dan Henderson (die zelf vroeger van de UFC een co-toestemming kreeg voor het gebruik van testosteronkuurtjes) nog een keer te zien stralen met een gelande ‘H-Bomb’ zit nu met traantjes op de bank.

Ook als na afloop van een mooie partij vechters worden betrapt, overheerst er een bittere nasmaak. Het is dan net alsof de epische slag die we net hebben gezien, niet echt was, alsof er met behulp van special effects en CGI wat actie is toegevoegd die we anders niet hadden gezien.

Want er zit soms een nogal groot verschil tussen de vechter zoals hij was met doping en zoals hij is zonder de ‘juice’. Wie daarvoor bewijs zoekt hoeft niet verder te kijken dan de Braziliaanse killer Vitor Belfort. Of het nou lag aan de testosteronkuur of zijn band met Jezus Christus, zijn spinning kicks kwamen toch een stuk minder hard aan nadat hij moest stoppen met zijn kuurtjes.

Voor de fans is dat alles een grote desillusie. Voor de vechters betekent het gebruik van doping een groot gevaar. De dopingzondaars stellen hun lichaam bloot aan schadelijke, niet natuurlijke stoffen en hun tegenstanders lopen de kans om door een ‘opgevoerde’ opponent het ziekenhuis in te worden getrapt met kans op nadelige gevolgen voor de rest van hun leven.

Als het gaat om dopinggebruik in de sport zijn er alleen maar verliezers.