De legende van Mighty Mouse

0
809
Oscar Davila schrijft maandelijks een column voor mmaplanet.nl

Demetrious Mighty Mouse Johnson is één van de beste, zo niet dé beste, MMA-vechters ter wereld. Hij is op dit moment de meest dominante, actieve kampioen in de UFC met tien titelverdedigingen op zijn naam. Desondanks was het UFC-evenement met zijn laatste partij er één met historisch lage kijkcijfers. Dat Johnson geen kijkcijferkanon is weten we, maar dit dieptepunt is enigszins onverwacht.

Terwijl we op social media struikelen over de artikelen van iconische en populaire vechters, blijven sommige topvechters zo goed als onbesproken. Mighty Mouse is daar één van. Hoe dat komt is eigenlijk niet uit te leggen. Ik denk niet dat het ligt aan de lage gewichtsklasse. Hoewel het voor een deel zal meespelen. Als Johnson een zwaargewicht was geweest, met dezelfde persoonlijkheid, was hij waarschijnlijk populairder geweest.

In de wereld van entertainment verkoopt niets beter dan controverse. Hoewel, misschien seks, maar controverse blijft zich bewijzen als lokmiddel in het prijsvechten. Het is een oude formule en niet iedereen kan of wil het. Mighty Mouse probeert hier en daar meer zijn persoonlijkheid in de strijd te gooien; natuurlijk wil hij meer fans. Toch denk ik dat hij de strijd heeft opgegeven. Hij doet gewoon wat hij moet doen. Als fan vind ik dat prima. Sterker nog: ik ben er blij mee.

Mensen in mijn omgeving die weten dat ik een MMA-fan ben proberen soms indruk te maken door iets te zeggen als: “Hey eeh, jij kijkt toch naar UFC en zo, dat is toch met die ene Ier, hoe heet hij?” Waarna een gesprek over Conor McGregor of een andere populaire vechter begint. Maar ik als MMA-fan geniet ervan dat niemand begint over Johnson, of een andere, meer obscure, vechter.

Het voelt hetzelfde als wat ik vroeger had met hiphop. Ja, de populaire variant werd door redelijk wat mensen beluisterd, maar dat wat ik hiphopmuziek vond, dat was voor kenners. Als je dan iemand tegenkomt die een bepaald album kent, geeft dat een speciaal gevoel. Alsof je lid bent van een besloten club gelijkgestemden.

Sport en muziek zijn grotendeels entertainment, maar zeker een sport, zoals MMA, heeft iets moois als niet iedereen ermee wegloopt. Demetrious Johnson en de UFC zien dat waarschijnlijk anders. Terecht natuurlijk, maar voor mij, en andere fans, maakt dit het juist bijzonder.

Ondertussen werkt Mighty Mouse stug verder aan zijn carrière. Zoals het er naar uitziet zal hij het record aan titelverdedigingen verbreken van Anderson Silva. Zelfs als Dominick Cruz, de man van wie hij het laatst verloor, ervoor kiest om zijn kansen op het vlieggewicht te testen, wat erg onwaarschijnlijk is, denk ik dat Johnson wint. De kampioen is gegroeid sinds dat gevecht en op 125 pond is hij heer en meester.

Dat gezegd hebbende zal ook Johnson op een dag verliezen. Dat is onvermijdelijk. Of hij de discipline en het inzicht heeft om dit op tijd te doen zal moeten blijken. In het beste geval stopt hij als ongeslagen kampioen en zien we hem niet in de toekomst als een schim van zichzelf nog proberen oude tijden te doen laten herleven.

Maar veel belangrijker: hoe kijken we straks terug op zijn heerschappij? Ik voorzie een toekomst waarin hij een volprezen en veel besproken vechter is. Met terugwerkende kracht wordt zijn waarde alom erkent. Maar niet eerder dan dat zijn gevechten als ‘vintage’ worden bestempeld.