[Column] IT’S (almost) TIMEEEE! (again)

1
298

Het is even wennen, een aantal weken zonder Bruce Buffer, Joe Rogan en Mike Goldberg. Net als de voetbal-winterstop kan ook een ’MMA-lentestop’ verfrissend werken. Het geeft je de tijd om al het geweld van de afgelopen periode een plaats te geven. Het laat je toe om je MMA-tolerantie weer tot normale proporties op te bouwen. Maar het maakt je als liefhebber vooral weer hongerig.

Begin dit jaar bemerkte ik bij mezelf een MMA-overload. Deze ontnam mij, tot mijn eigen ongenoegen, enigszins het plezier van het aanschouwen van evenementen. Er was iets gebeurd wat ik zelf nooit voor mogelijk had gehouden: ik was een beetje MMA-moe. Waar ik in de jaren hiervoor voor vrijwel elk evenement anticipatie-vreugde ervoer, voelde het bekijken ervan nu soms als een verplicht nummertje. Je leest het veel op MMA-fora. Liefhebbers die niet meer klakkeloos alle PPV’s kopen, maar selectief worden in hun keuze. Ervaren zij hetzelfde als ik, of proberen ze dit op deze manier juist te voorkomen?

Meer lezen? Klik hier!

1 COMMENT

  1. Helemaal mee eens. Ik was de laatste tijd het ook wel zat om elke keer weer die evenementen te moeten kijken (van mezelf). Spoelde alles door tot de fight begon en als de fight me saai leek, ging ik net zolang door tot het einde in zicht was.

    Weet nog niet of ik m’n honger terug heb ervoor, but we’ll see.
    Die quiz die erbij staat is trouwens ook erg lachen! 🙂