Column: Echte mannen vallen af

7
1077

 “Did you have a good weight-cut?” De vraag komt bijna elke UFC persconferentie terug. Substantieel gewichtsverlies, door middel dieet en vocht is een verschijnsel uit de Amerikaanse worstel/boks traditie en is overgenomen in het MMA. Het is niet taboe en het gebeurt bij alle grote MMA organisaties.

Is afvallen een probleem?
Dat lijkt me duidelijk: vechters als Anthony Johnson of Thiago Alves halen hun streefgewicht niet omdat ze meer dan 20 kilo moeten afvallen. Ze leveren een deel van hun loon in en vechten op een tussengewicht. Maar erger komt ook regelmatig voor: Alessio Sakara valt bij UFC 122 uit, wegens medische redenen nadat hij in negen dagen 16 kilo af wilde vallen (voor UFC Sweden haalde hij het wel). Of een vechter wordt gepakt op illegale middelen om af te vallen (o.a. Ceronne).  Daarnaast zijn er zat vechters die na een slechte prestatie wijzen op een slechte “weightcut” zoals Johnny Hendricks na UFC 113 of Kenny Florian, maar toch in hun gewichtsklasse blijven. Enkele voorbeelden van iets waarvan geen MMA fan meer opkijkt.

Daarnaast zijn er de problemen van andere aard. Toen BJ Penn over z’n gevecht met Nick Diaz tweette “What was that coward fence holding strategy to tire out the smaller man?” gaf hij weer wat veel mensen dachten over afvallen: het is laf/vals spelen. En dat is geen rare gedachte. Wanneer je kijkt naar het gevecht tussen Edgar en Henderson of (Nate) Diaz tegen MacDonald dan zie je een gigantisch verschil in formaat van vechters, die het dagelijks leven aan bovenkant van die  gewichtsklasse rondlopen (Edgar/Diaz) en vechters die flink afvallen om er op fightnight binnen te vallen (Henderson/MacDonald). Afvallen blijkt een lelijk bijproduct van de sterke wil om te winnen.

Wegen op fightnight
Het is natuurlijk moeilijk om het de vechters kwalijk te nemen dat ze op welke manier dan ook een competitief voordeel willen halen. De discussie die ik nu aanhaal is eigenlijk al zou oud als dat er gewichtsklassen in MMA zijn. Mensen willen niet kijken naar wie er binnen een week het beste 15 kg af kan vallen. En de competitieve/medische nadelen, voor zover bovenstaande dat nog niet duidelijk maakte, kan je overal over het internet terug vinden.

Een veel genoemde oplossing is: wegen op dezelfde dag als het gala. Wat de nauwkeurige lezer echter zal opvallen is dat deze oplossing vaak op fora zoals die van sherdog.com, of BJPenn.com te vinden zijn en niet worden overgenomen worden door de UFC of serieuze MMA media. De reden hiervan kan men mogelijk vinden in het boksen van de jaren ‘80 en ’90 van de vorige eeuw (afvallen binnen boksen begon al veel eerder). In deze periode werd er regelmatig op de zelfde dag gewogen, maar vechters vielen nog steeds extreem af. Met als gevolg dat er een periode is geweest met veel hele lelijke en gevaarlijke partijen waarin vechters zichtbaar met uitdrogingsverschijnselen in de ring stonden. Daarbij is ook vanuit worstelen het besef dat uitdroging stamina om zeep helpt, en dat het daarom niet te kort op de wedstrijd kan gebeuren.

Dromen over verandering
Afvallen dan maar? Het zou anders opgelost kunnen worden. Wegen op de persconferentie twee dagen voor het gevecht, de officiële weging één dag voor het gevecht en wegen een paar uur voor het gevecht. Als men op de persconferentie tussen de 0 en 5 lbs (tussen de 0 en 2.25 kg) boven het limiet zit: 20% gage naar de tegenstander. Op de officiële weging en een paar uur voor het gevecht moet je onder de limiet zitten anders geen wedstrijd. Drie dagen ver onder je gewicht zitten is onmogelijk zonder gevaar voor nieren lever en als je het toch haalt dan lukt het je niet om in een paar uur een gigantisch gewichtsvoordeel erbij te drinken. Mocht je een freak zijn en er wel tien kilo af kunnen houden voor drie dagen, sta je als een vod in de kooi met drie liter water in je buik, de lol en het voordeel is er dan wel af.

Aardig plan al zeg ik het zelf, ik zie het alleen niet gebeuren. De carrières/records die kapot gaan door gigantische verschuivingen in gewichtsklassen en veel extra administratieve lasten lijken me teveel nadelen. Toch, als ik even mag dromen. Wat er zou ontstaan is competitie tussen vechters van vergelijkbare grote met een uithoudingsvermogen dat niet verminderd is door afvallen. Vechten zal meer gaan over techniek, uithoudingsvermogen, kracht en er komen minder filmpjes van vechters die een week lang uitgemergeld in sweatsuits/sauna’s/zoutbaden zitten. Daarbij krijgen we eindelijk het 205-230 cruiserweight. Nou maar weer eens wakker worden dan maar…

Grtz Pieter Oo.

Note: Alle gegevens die ik als feiten noem ik uit interviews van vechters zelf, of gegevens die geverifieerd zijn. Geen fora blaat is als bron gebruikt.

7 COMMENTS

  1. Haha vet, m’n eerste column. Wat vinden we ervan, iemand nog suggesties voor een nieuw topic. Ik hou wel van MMA dingen ontdekken. Al had ik de opzet voor deze in 40 minuten geschreven uit parate kennis, lijkt me leuk om is iets te onderzoeken. Dus kom maar door met suggesties.

  2. Leuk stukje. Wegen op de (mid)dag van het gevecht lijkt mij goed genoeg als maatregel. Volgens mij is het een te grote aanslag op je lijf om dan nog na de weging 15kg vocht en voedsel in te nemen. Maar ik zie het voorlopig niet gebeuren. Het huidige systeem is ook wel grappig :p Bij de weigh-ins zien de vechters er vaak al als kasten uit, laat staan de volgende dag haha

    lol @ Rumble Johnson pic